เลเวอเรจและมาร์จิน: เงินของคุณในเทรดมีเท่าไร

มาร์จินที่ถูกกันไว้คำนวณจากมูลค่าสัญญาของสถานะ หารด้วยตัวเลขเลเวอเรจที่โบรกเกอร์กำหนดให้คู่เงินนั้น มูลค่าสัญญาของ USD/THB หนึ่งสแตนดาร์ดล็อตคือ 100,000 หน่วยของสกุลเงินฐาน คูณด้วยราคาปัจจุบัน 36.4500 ได้เป็น ฿3,645,000 ตัวเลขนี้ไม่เปลี่ยนตามเลเวอเรจที่คุณเลือกใช้

เลเวอเรจ 1:30 หมายถึงโบรกเกอร์ยอมให้คุณเปิดสถานะที่มีมูลค่าเป็นสามสิบเท่าของเงินที่กันไว้ ดังนั้น ฿3,645,000 หาร 30 เท่ากับ ฿121,500 ที่ถูกกันไว้สำหรับสถานะนี้ เงินจำนวนนี้ยังเป็นของคุณ แต่ถูกกันไว้ใช้เฉพาะกับสถานะนั้นจนกว่าจะปิด

เลเวอเรจ 1:500 หารด้วย 500 ได้ ฿7,290 ต่างจากกรณี 1:30 อยู่ ฿114,210 ส่วนต่างนี้ไม่ได้มาจากกำไรหรือขาดทุนของสถานะ แต่มาจากจำนวนเงินที่โบรกเกอร์บังคับให้กันไว้เท่านั้น ขนาดสถานะเท่าเดิม ความเสี่ยงต่อจุดเท่าเดิม เงินที่กันไว้ต่างกัน

เงินในบัญชีแบ่งเป็นสองส่วนเสมอ ส่วนที่ถูกกันไว้กับสถานะที่เปิดอยู่ และส่วนที่เหลือซึ่งยังใช้ได้ ส่วนที่เหลือนี้เองที่รองรับการแกว่งของราคาระหว่างที่สถานะยังเปิด ถ้าราคาเคลื่อนสวนทาง ส่วนที่เหลือจะลดลงก่อน

มาร์จินที่เรียกเพิ่มเกิดขึ้นเมื่อส่วนที่เหลือลดลงจนต่ำกว่าระดับที่โบรกเกอร์กำหนด ระดับนี้แตกต่างกันในแต่ละโบรกเกอร์และแต่ละประเภทบัญชี จึงต้องอ่านเงื่อนไขของที่ที่คุณใช้ ไม่มีตัวเลขกลางที่ใช้ได้กับทุกที่

ถ้าส่วนที่เหลือลดลงต่อจนถึงระดับปิดสถานะอัตโนมัติ โบรกเกอร์อาจปิดสถานะของคุณโดยไม่ถาม การปิดอาจเกิดตอนที่คุณไม่อยู่หน้าจอ และราคาที่ปิดอาจไม่ใช่ราคาที่คุณตั้งใจไว้ การกันเงินไว้มากเกินความจำเป็นจึงลดโอกาสที่เรื่องนี้จะเกิด

ราคาที่ใช้คำนวณอาจเป็นราคา ณ ขณะนั้น ซึ่งขยับตลอดเวลา ตัวอย่าง 36.4500 เป็นเพียงค่าหนึ่งที่หยิบมาใช้ ถ้าราคาตอนเปิดสถานะเป็น 36.5000 มูลค่าสัญญาก็เปลี่ยน และมาร์จินก็เปลี่ยนตาม

โบรกเกอร์บางแห่งปัดเศษจำนวนมาร์จินขึ้นเป็นหน่วยกลม บางแห่งคิดตามสกุลเงินของบัญชี ไม่ใช่สกุลเงินของคู่เงิน จึงมีค่าความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

นอกจากมาร์จินแล้วยังมีค่าสเปรดและค่าธรรมเนียม ซึ่งคิดตอนเปิดและตอนปิดสถานะ ค่าเหล่านี้ไม่ปรากฏในตัวเลขมาร์จิน แต่มีผลต่อเงินคงเหลือของคุณจริง ตัวเลขทั้งหมดนี้จึงต้องดูจากเงื่อนไขของโบรกเกอร์ที่คุณใช้ ไม่ใช่จากตัวอย่างในบทเรียน

เงินในบัญชีแบ่งเป็นสองกองตลอดเวลาที่สถานะเปิดอยู่ กองแรกคือมาร์จินที่ถูกล็อกไว้กับสถานะ กองที่สองคือเงินที่ยังว่าง มูลค่าของสถานะขยับขึ้นลงทุกวินาที แต่กำไรหรือขาดทุนนั้นยังไม่ถูกหักจากบัญชีจนกว่าจะปิดสถานะ โบรกเกอร์จึงนำเงินที่ยังว่างมาคำนวณความสามารถในการรองรับการแกว่งของราคา ตัวเลขนี้เรียกว่ามาร์จินที่เหลืออยู่ และเป็นตัวเลขที่เปลี่ยนตลอดเวลาแม้ราคาจะยังไม่แตะจุดที่คุณตั้งใจไว้

ลองใช้สถานะหนึ่งสแตนดาร์ดล็อต USD/THB ที่ราคา 36.4500 มูลค่าสถานะคือ ฿3,645,000 ถ้าเปิดด้วยเลเวอเรจ 1:500 มาร์จินที่ล็อกไว้คือ ฿7,290 สมมติว่าบัญชีคุณมีเงิน ฿20,000 เงินที่ยังว่างตอนเปิดสถานะคือ 20,000 ลบ 7,290 เท่ากับ ฿12,710 ถ้าราคา USD/THB ขยับขึ้น 20 จุด สถานะได้กำไร ฿200 เงินที่ยังว่างจะกลายเป็น ฿12,910 ถ้าราคาขยับลง 20 จุดแทน เงินที่ยังว่างจะเหลือ ฿12,510

ตัวเลขที่ยังว่างนี้คือส่วนที่รองรับการแกว่งต่อไป ระดับที่โบรกเกอร์จะเรียกให้เติมเงินหรือปิดสถานะขึ้นอยู่กับข้อกำหนดของแต่ละโบรกเกอร์ จึงบอกเป็นตัวเลขตายตัวไม่ได้ แต่หลักคิดคือ เมื่อเงินที่ยังว่างลดลงจนใกล้ศูนย์ คุณจะไม่เหลือที่ว่างให้ราคาแกว่งอีก การเปิดสถานะใหญ่ด้วยมาร์จินต่ำทำให้เงินที่ยังว่างเหลือน้อยตั้งแต่แรก แม้ราคาจะขยับไม่ถึงจุดที่คุณคิดว่าจะขาดทุน

การคำนวณล่วงหน้าจึงควรทำสองชั้น ชั้นแรกคือมาร์จินที่ต้องกันไว้ ชั้นที่สองคือเงินที่ต้องเหลือหลังกันมาร์จินแล้ว ถ้าเปิดสถานะหนึ่งสแตนดาร์ดล็อตด้วยเงิน ฿20,000 ตามตัวอย่างข้างบน คุณเหลือ ฿12,710 ให้ราคาแกว่ง เทียบกับกรณีเปิดด้วยเลเวอเรจ 1:30 ซึ่งมาร์จินคือ ฿121,500 คุณจะเปิดสถานะนี้ไม่ได้เลยเพราะเงินไม่พอ ตัวเลขสองชั้นนี้บอกความเสี่ยงได้ตรงกว่าการดูแค่ตัวเลขเลเวอเรจ

ค่าสเปรดและค่าธรรมเนียมถูกหักออกจากเงินที่ยังว่างทันทีที่เปิดและปิดสถานะ ขนาดของค่าธรรมเนียมแตกต่างกันในแต่ละโบรกเกอร์ จึงควรถามจากโบรกเกอร์ที่คุณใช้ก่อนคำนวณ ไม่มีตัวเลขกลางที่ใช้ได้กับทุกที่ วิธีที่ปลอดภัยคือกันเงินเผื่อไว้มากกว่าที่คำนวณได้หนึ่งกอง เพื่อไม่ให้การแกว่งปกติกินเงินที่ยังว่างจนหมด